You Are Here: Home » చిన్నారి » కవితలు » యుగళ యానం

యుగళ యానం

మా తలలపైనుండి జారిపడ్డ
పచ్చని బియ్యపు గింజ
బంగారు మెరుపు
బంధు మిత్రుల విరిసిన దంత కాంతితో
జత కలిసిన నాడే
మొదలైంది మా యుగళ యానం

మాశరీరాల్ని మేం పంచుకున్న
భౌతికానందం
ముక్కుమీద నిలిచిన చెమట ముత్యమై
తొలిసారి మనస్సును తాకి
మైమరపించినప్పుడే
మొదలైంది మా యుగళ యానం
గళం యుగళమే గానామృతం యుగళమే
గరళం యుగళమే
నా అస్మితి చిరునామాను ఆమె కొంగులో
ముడికట్టిన్నాడే
కరిగి కన్నీరై చీరై ఆమె ఒంటిని
చుట్టుకున్నాను

పగలంతా నిద్రించిన పసి బాబు రాత్రంతా
కేరింతల వెన్నెల
వియత్తలాన్ని మాముందుంచినప్పుడు
చెరొక రెక్కై
కలిసి విమానమై
కాలంలోకి
దూసికెళ్ళాం
అంగాదంగాత్‌
సంభవసి

మా ఏకీకృత ప్రాణాల్లో మమ్మల్ని మేం
నిక్షిప్తం చేసుకున్నాం
కాలం పూదేనియ కాలువ
బిడ్డల కత్తి పడవలు ఒంటిమీద నడుస్తుంటే
తొణికిన తరంగాల దారి
చెదరకుండా నిలబడింది
నాలుగు పాదాలు రెండడుగులై
నడిచినప్పుడు
పాతికేండ్లు పరిమళించి పాడినై

aacharyaచెలీ ఇంకో రెండు పాతికలు
నడవాలనుంది నీతోనే
కాలాన్ని మధుర సంగీతంతోనే
కొలుద్దాం
కాలపు దిఙ్మండలపు
అంచుల్లో మళ్ళీ కలిసే పయనిద్దాం

Clip to Evernote

Leave a Comment

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.
Scroll to top