You Are Here: Home » చిన్నారి » బిచ్చగాని ఔదార్యం

బిచ్చగాని ఔదార్యం

అనగనగా ఒక రాజ్యంలో ప్రవరుడు అనే రాజు ఉండేవాడు. రాజ్యంలోని ప్రజల మనోభావాలను తెలుసుకునేందుకు అప్పుడప్పుడు రాజు, మంత్రి మారు వేషాల్లో నగరంలో పర్యటించే వారు. ఒకనాడు అలా పర్యటిస్తూ వారు ఒక కూడలి దగ్గర ఆగారు. ఇంతలో ఒక బిచ్చగాడు వారి దగ్గరకు వచ్చి, ‘‘ఆకలిగా ఉంది, ఏదైనా సహాయం చేయండి’’ అన్నాడు. వారి దగ్గర సహాయం చేయడానికి ఏమీ లేదని చెప్పడంతో అతను వెళ్లిపోయాడు.ఆకలితో ఉన్న బిచ్చగాడు, ‘‘రానురాను మనుషుల్లో ఔదార్యం లేకుండా పోతోంది’’ అనుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.

రాజు ‘‘ఔదార్యం అంటే ఏమిటి?’’ అని మంత్రిని అడిగాడు. మంత్రి ‘‘ఒక్క క్షణం ఆగండి మహారాజా!’’ అని చెప్పి, వారు నిల్చున్న కూడలికి ఆవలి వైపు జరుగుతున్న తతంగాన్ని చూడమన్నాడు. ఆకలి అని సహాయం అడిగిన బిచ్చగాడు, గురప్రుబండిలో నుంచి దిగి పండ్లు కొనుక్కుని వెళ్తున్న ఒక లావుపాటి వ్యక్తితో, ‘‘అయ్యా! ఆకలిగా ఉంది. తోచిన సహాయం చేయండి’’ అని ప్రాధేయపడ్డాడు. ఆ వ్యక్తి ‘ఫో’ అని ఛీత్కరించుకొని గురప్రుబండిలో వెళ్లిపోయాడు.

ఈ విషయాన్ని గమనిస్తున్న ఒక ముసలి బిచ్చగాడు అతడిని పిలిచి ‘‘బాబూ! నా దగ్గర కొద్దిగా అన్నం ఉంది. ఇద్దరం సర్దుకు తిందాం’’ అని తన దగ్గర ఉన్న కొద్ది అన్నాన్ని పంచి ఇచ్చాడు. ఇద్దరూ సంతృప్తిగా తిన్నారు. తర్వాత ముసలి బిచ్చగాడు అతనితో ‘‘నీకు ఎప్పుడు ఆకలి అనిపించినా నా దగ్గరకు రా’’ అని చెప్పాడు. దానికి మొదటి బిచ్చగాడు ‘సరే’ అని చెప్పి తన ఒంటి మీద ఉన్న చొక్కాని తీసి ముసలి వానికి ఇస్తూ, ‘‘పెద్దయ్యా! నీకు వయసైంది. ఎండ, వాన, చలికి తట్టుకోవాలంటే ఇది అవసరం’’ అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.

జరుగుతున్నదంతా గమనిస్తున్న మంత్రి ‘‘చూశారా! మహారాజా! అవకాశం ఉన్న మనం కానీ, ఆ గురప్రు బండి అతను కానీ బిచ్చగానిపై ఎలాంటి ఔదర్యాం చూపించలేకపోయాం. మనం ఎంత గొప్పవారమైనా ఔదార్యం లేని రోజు చిన్న వారమే. ముసలివాడు బిచ్చమెత్తుకుని జీవిస్తున్నప్పటికీ ఔదార్య గుణం ఉన్నవాడు. వాడు ఎంతటి చిన్నవాడైనా గొప్పవాడే’’ అన్నాడు. ముసలివాడు చూపిన ఔదార్యానికి రాజు ఆశ్చర్యపోయాడు. అతడిని మెచ్చుకుని రాజు తన ఆస్థానానికి తీసుకెళ్లి కానుకలిచ్చి పంపాడు. రాజు గొప్ప మనసుకి ముసలివాడు సంతోషించాడు.

నీతి: ఆకలితో ఉన్న వ్యక్తిని ఆదుకోవడం భగవంతుని సేవతో సమానం.

Clip to Evernote

Leave a Comment

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.
Scroll to top